من یک بیمار عصبی هستم

من یک بیمار عصبی هستم /سلام من یک بیمار عصبی ام که بیماریم تماما زندگیم رو فلج کرده { البته خودم هم بدم نمیاد}در اینجا می خوام مسیر خود درمانی ام رو بنویسم و تا حد ممکن از از راهنمایی های کسانی که می تونن کمکم کنند استفاده کنم /دلیل اینکه پست هارو آخر شب میزارم اینه که آدم های عادی پس از گذروندن یک روز کاری مغزشون خسته میشه و صادق تر می شوند البته در مورد من صادق نیست ولی همچنان امید وارم یک درصد هم که شده این موضوع بهم کمک کنه /همین جا از تمام کسانی که می تونند من رو در مسیر خود درمانی راهنمایی کنند عاجزانه در خواست دارم نظراتشون رو زیر همین پست یا پست های آینده بنویسند باشد که من و تمامی عزیزانی که مشکلاتی شبیه من رو دارند ازشون استفاده کنیم

یک اعتراف من توانایی مبارزه و مقابله حقیق ندارم و به دلیل ترس از رویا رویی با حقیقت سعی می کنم با ایجاد احساس گناه در طرفتا مقابل نیاز به عظمت ظلبی خودم رو ارضا کنم / همه انسانها در لحظات سخت قرار می گیزند و این واکنش من به این موضوعه{واکنش شما چیه؟}/ از وقتی متوجه بیماریم شدم به تمامی اونچه تا دیروز بهش می گفتم هدف شک کردم چرا که فکر می کنم تمایلات درونیم تا حدودی بیشتر از خود واقعیم بر روی خود کنونی ام اثر داره به همین دلیل درمورد درست بودن اهدافم شک دارم {نظر شما چیه؟}

من دارم کتاب عصبیت و رشد آدمی خانم کارن هورنای با ترجمه آقایمحمد جعفر مصفا رو می خونم بخش هایی از کتاب رو که حس می کنم می تونه به دوستانم کمک کنه رو داخل وبلاگ می نویسم البته به همه دوستان پیشنهاد می کنم که خود کتاب اصلی رو مطالعه کنند و به این مقدر راضی نباشند

عصبیت و رشد آدمی/قسمت دوم / صفهات50تا100/از دید من...